تغییر برای برابری در اصفهان

فراخوان

we4barabari — Thu, 14 Aug 2008 09:06:18 GMT

دوستان و همراهان گرامی با افزایش نگرانی برای تصویب لایحه ای کاملا ضد خانواده ، فعالان حقوق زنان و بسیاری از فعالان برابری خواه و آزادیخواه در ائتلاف شکوهمندی با یکدیگر فراخوانی جهت پیوستن همه کسانی که میخواهند به تصویب چند همسری ، تحقیر زنان ، مالیات بر مهریه و ... نه بگویند تنظیم کرده اند .

از همه دوستان در اصفهان و سایر شهرهای ایران دعوت میشود با انتشار و امضای این فراخوان چه به صورت گروهی ( به عنوان یک موسسه یا سازمان یا ان جی او یا ... )و چه بصورت فردی ، به تصویب این لایحه « نه » بگویند. متن فراخوان:

امروز سرنوشت خانواده های ایرانی، وارد مرحله حساس و تعیین کننده ای شده است. مجلس هشتم، تصمیم دارد تا لایحه ای را به نام «لایحه حمایت از خانواده» (که در میان فعالان جنبش زنان به «لایحه ضدخانواده« شهرت یافته) در مجلس شورای اسلامی به تصویب برساند. این لایحه که در شهریورماه سال گذشته (1386) از سوی دولت نهم به مجلس ارائه شد، در 18 تیرماه امسال (1387) به تصویب کمیسیون حقوقی و قضایی مجلس رسید و هر روز بیم آن می رود که در صحن علنی مجلس به تصویب قطعی برسد.

- در لایحه «ضدخانواده» بر «بی حقوقی» زن ایرانی در قوانین موجود صحه گذاشته شده است و نه تنها به لغو کامل قانون تعدد زوجات و تاکید بر «تک همسری» صحه نگذاشته، بلکه ازدواج مجدد مردان را صرفا به شرط تمکن مالی (و تعهدی بدون ضمانت اجرایی) تشویق می کند.

- در لایحه «ضدخانواده» نه تنها بر مسئله «بی حقوقی کامل زنان در امر طلاق» تاکید کرده بلکه با طولانی کردن روند طلاق آنان را با دشواری های بیشتری مواجه ساخته است.

- در لایحه «ضدخانواده» نه تنها ازدواج موقت (صیغه) برای مردان متاهل را منع نکرده، بلکه حتا لزوم ثبت این ازدواج را نیز منتفی دانسته است.

- در لایحه «ضدخانواده» نه تنها حق بدون قید و شرط زنان برای اشتغال را به رسمیت نشناخته، بلکه بر ای تنها «پشتوانه» (از سر ناگزیری شان) یعنی «مهریه» نیز پیش از دریافت آن، مالیات تعیین کرده است.

- در لایحه «ضدخانواده»، نه تنها هیچ اثری از «حمایت از خانواده» دیده نمی شود، بلکه با تایید قوانین عقب مانده و غیرانسانی، کانون خانواده های امروز را به سمت «تزلزل» و «ناپایداری» هرچه بیشتر سوق می دهد.

- با توجه به موارد بالا، به روشنی می بینیم که در این لایحه، به جای «حمایت» از کیان خانواده، متاسفانه «ضدیت» با زندگی انسانی بین زن و مرد در خانواده ها موج می زند.

مفاد غیرانسانی «لایحه ضدخانواده» مذکور، درحالی از سوی دولت به طرزی «غیرمسئولانه» به مجلس ارائه شده، که ما هر روز شاهد فجایع انسانی ناشی از حضور قوانین نابرابر موجود بر زندگی میلیون ها خانواده ایرانی، افزایش حیرت انگیز جنایت و «خشونت» علیه زنان و کودکان، و روند تصاعدی افزایش انواع آسیب های اجتماعی (از جمله افزایش همسرکشی به واسطه نبود حق طلاق) در این کشور پهناور هستیم. دادگاه های خانواده مملو از پرونده زندگی های به بست رسیده ای است که اگر قوانین نابرابر موجود، تغییر می یافت، به یقین، رو به کاهش می گذاشت.

از این روست که ما امضاء کنندگان این فراخوان که سال هاست با تعهد و دلسوزی برای جلوگیری و کاهش فجایع انسانی ناشی از این قوانین تلاش کرده ایم، اکنون گرد هم آمده ایم تا در این مقطع سرنوشت ساز زندگی زن ایرانی، با شکل دهی به یک ائتلاف بزرگ بتوانیم با یاری گرفتن از هر روش ممکن و با اتکاء به هر آن چه در توان داریم و به پشتوانه همدلی و نیروی جمعی مان، از تصویب این لایحه ضدخانواده در مجلس جلوگیری به عمل آوریم.

به این سبب، دست یاری به سوی تمامی هموطنانمان دراز می کنیم، به سوی ایرانیان آزاده ای که به سرنوشت زنان کشورشان و نیز به زندگی عادلانه بین زن و مرد در خانواده ای بر مبنای انسانیت و عطوفت می اندیشند، از همه هم وطنان از هر گروه و دسته، و با هر ایدئولوژی و مرام و از هر قوم و مذهب و جنسیتی، در هر کجای عالم که زندگی می کنند تقاضا داریم با پیوستن به این ائتلاف و به کارگیری تجربه و توان شان، برای جلوگیری از تصویب این لایحه، زنان هموطن خود را یاری دهند.

برای پیوستن به این ائتلاف اسامی خود را به این آدرس ایمیل بفرستید

layehe.zedekhanevadeh@gmail.com

برای کمپین یک میلیون امضا/رضا بی شتاب

we4barabari — Thu, 14 Aug 2008 08:51:18 GMT

می بینَمَت

برای کمپینِ یک میلیون امضا

رضا بی شتاب

می بینمت رخشان

نه در شبنم

نه در بارانِ نم نم

نه در رقصِ نسیمِ صبحگاهانی

نه در رنگِ شگفت انگیزِ هر گُل

نه در پیوندِ جام وُ ارغوانی مُل

نه با لعلِ لبانی بی بیان لال

که در وصف ات فزون آید همه قیل وُ همه قال

نه در آناتِ تنهایی نشسته در مقابل غم

خبیثانت نشان داده به دشنام وُ به انگشتِ اشاره

نه در بازارِ مکاره؛

میانِ خلسه و مسخِ عسس ها و مگس ها

که فاجر می زند جار...

با تصویب لایحه حمایت از خانواده ،آغاز زندگی مشترک برای زنان استقبال از تلخی مرگ است/ساناز

we4barabari — Sat, 02 Aug 2008 00:18:18 GMT

این مطلب اشاره ایست به مصاحبه فریده غائب با طاهره رحیمی دبیرکل جامعه فاطمیون درروزنامه سرمایه

خانم رحیمی ! مرگ پدیده ایست که کنترل آن از دست انسان خارج است و هنوز بشر نتوانسته به رموز مرگ دست یابد و در آ ن دخل و تصرف کند ، اما تشکیل خانواده امری ست که به تمامی در اختیار و انتخاب انسان های بالغ و عاقل قرار دارد و از این رو این دو را نمی شود با هم مقایسه کرد . چرا باید عنصری رابه زور در درون زندگی خانوادگی کرد ، که با اذعان خودتان با روحیات و سرشت زن سازگاری ندارد؟ چه اصرار یست زندگی مشترکی را که با هزار امید و آرزو شروع شده است به ورطه مرگ و نیستی بکشانیم ؟

خانم طاهره رحیمی ! از شما و دیگر دوستانتان که نگران زنان بی شوهر هستید خواهش می کنیم آستین ها را بالا بزنید ، با آغوش باز در این راه همسرانتان را یاری کنید . بگذارید زنانی که طاقت تحقیر ها و توهین های بیش از این را ندارند ، کانون مقدس خانواده رابدون تجویزهای شما، درهمین اندک آرامش و امنیت روانی حفظ کنند و با تعریفی که شما از « کانون مقدس خانواده » دارید ودر آن تنها رفع نیاز های جنسی و تولید مثل ملاک است ، همراهی نکنند و جشن نیکوکاری و انجام وظیفه شما راتنها از دور نظاره کنند.

مالیات بر عشق و چند همسری/محمد

we4barabari — Sat, 26 Jul 2008 14:20:18 GMT

"خانواده ارزشمندترین نهاد اجتماعی و پیمان میان انسانهاست؛ نهادی که با پیوند زن و مرد ایجاد می شود و افراد جامعه در آنجا پرورش می یابند." این صحبتی است که ما بارها در کلاس ، رادیو و تلویزیون و... از ابتدای عمرمان که بیست و یک سال از آن می گذرد شنیده ایم. اما اکنون این جمله برای ما اهمیت دیگری دارد.

قوه قضاییه لایحه ای را به دولت می دهد که در ابتدا مواد آن چندان هم مسئله سازنبوده ولی دولت هر قانون واپسگرا و برآمده از سلیقه های شخصی را که بخواهد به آن اضافه می کند و تحویل مجلس هشتم می دهد؛ کمسیون قضایی مجلس بدون ذره ای درنگ آنرا تصویب می کند و این لایحه با دو فوریت قرار است در صحن علنی مجلس به رای گذاشته شود.

این لایحه بنام " لایحه حمایت از خانواده" است. لایحه ای که ازدواج مجدد را بسیار آسان کرده ، مالیات بر مهریه گذاشته است و حتی یکی از مصادیق قتل عمد را با پنج تا ده سال زندان مجازات می کند. البته نمی توان رد کرد که لایحه مواد خوبی هم دارد، اما این مواد مثبت صورت های منفی بسیار آنرا کنار نمی زند.

ماده بیست و سوم به روشنی عنوان می کند که مرد هرگاه به دادگاه مراجعه کند و تعهد(البته بدون ضمانت اجرایی) بدهد که عدالت مالی را در بین همسران خود برقرار می کند و برای قاضی مشخص شود که آن مرد دارایی مالی دارد، براحتی و پنهان از همسر اول خود و بدون پرداخت کوچکترین حق و حقوقی به او می تواند دوباره ازدواج کند. ازدواج دوباره در کشور ما پیش از این بسیار کم و در موارد نادر رخ می داد(که البته اشتباه است)، اما قانونی که قرار است تصویب شود تعریف جدیدی از خانواده به ما می دهد مبنی بر اینکه خانواده تشکیل شده است از یک مرد و تعدادی زن و این کاملاً ضد انسانی و ضد ایرانی است.

مرد ممکن است بتواند برای مدتی چندهمسری خود را از همسراول مخفی نگاه دارد، اما پس از اطلاع ، همسر اول دو راه دارد؛ یکی اینکه بسوزد و بسازد که در اینصورت افزایش خیانت ها و جنایت های خانوادگی، بی اعتمادی همسران به یکدیگر، تشنج همیشگی در خانواده، تربیت بد فرزندان و ... از پیامد های آن خواهد بود، یکی اینکه طلاق بگیرد (البته اگرطبق قوانین موجود بتواند) که پیامدهای طلاق هم از کسی پوشیده نیست. همچنین پیش از اینکه ازدواجی صورت بگیرد این قانون می تواند مایۀ بالا رفتن سن ازدواج، برهم خوردن تعادل ازدواج پسران و دختران و افزایش بی مرز مهریه شود.

در ماده بیست و پنج این لایحه گفته شده است که بر مهریه مالیات تعلق خواهد گرفت، گویا آقایان نمی دانند که مهریه یک معاملۀ اقتصادی نیست، بلکه هدیۀ عاشقانه یک مرد به همسرش است و مالیات بر عشق از دید هر انسان سالمی مردود است.

این لایحه یک دهن کجی شدید به انسانیت انسانهایی است که در ایران زندگی می کنند، با هر روشی که درست باشد جلوی آنرا خواهیم گرفت.

لایحه حمایت از خانواده ، مالیات بر مهر ، ترویج چند همسری/مینوکیامان

we4barabari — Sat, 26 Jul 2008 13:59:41 GMT

مدتي است كه با خبر شديم كليات لايحه اي تحت عنوان « لايحه حمايت از خانواده » از كميسيون حقوقي مجلس شوراي اسلامي گذشت و قرار است د رصحن علني مجلس به راي عمومي گذاشته شود .

اين لايحه سراسر مردسالار نه تنها مباني تحكيم خانوده ها را حفظ نمي كند ، حاوي موادي در جهت تحقيير هرچه بيشتر زنان و بي ثباتي خانواده هاست . در اينجا تنها به نقد و معرفي دو ماده آن مي پردازيم :

« ماده 23» اين لايحه به مساله چند همسري پرداخته است . براساس اين ماده مردان ميتوانند با جلب نظر قاضي و بدون كسب رضايت و اجازه ازهمسر اول ، همسربعدي وبعدي را اختيار كنند . اين در شرايطي است كه طبق قوانين موجود زنان از « حق طلاق » برخوردارنبوده و براي جدا شدن ازندگيهاي غير قابل سازش مجبورند ماهها وحتی سالها با تهديد و آزارو بي نتيجه گي ، پشت درهاي دادگاهها منتظر باشند . بنظر ميرسد قانونگذار پيوسته دغدغه ارضاء غرايز جنسي آقايان را با خود همراه دارد و براي رهايي از اين دغدغه نه تنها بر چند همسري تاکید داشته ، بلكه رضايت همسراول راهم جهت سهولت در اين امر، از شروط آن برداشته است . در همين ماده به تشخيص دادگاه ( قاضی مرد) براي داشتن همسر دوم و سوم و ... داشتن شرايط مالي كافي است . ميتوان درك كرد كه تا چه حد اين ماده منافع مردان مرفه جامعه را برآورده ميسازدو چگونه اخلاقيات تحت الشعاع ماديات قرار ميگيرد .

« ماده 25 » اين لايحه بر مهريه زنان ، ماليات تعين ميكند. بر طبق اين ماده : « وزارت امور اقتصادي و دارايي موظف خواهد بود از مهريه هاي بالاتر از حد متعارف و غير منطقي با توجه به وضعيت زوجين و مسائل اقتصادي كشور متناسب با افزايش مهريه به صورت تصاعدي ، در هنگام ثبت ازدواج ماليات وصول كند . »

بايد پرسيد حد متعارف را چه كسي يا كساني تعريف ميكنند ؟

با توجه به اينكه مهريه توسط زن تنها به عنوان ابزاري براي دفاع از كمترين حقوقش بكار ميرود ، حقوقي كه بطور معمول چه از طريق قانون و چه بصورت عرفي ناديده گرفته ميشود ، ميتوان ناعادلانه بودن اين ماده رادرك كرد . بسياري از زنان تنها با ناديده گرفتن مهريه و بخشودن آن ، توانسته اند از زندگيهاي نكبت بار و سراسر خشونت و تحقيير خلاصي يابند . بسياري ديگر با تهديد به اجراي مهر خود توانسته اند تا حدي برهوسرانيها و رفتارهاي خارج از چارچوب خانواده همسرانشان ، افسار زنند و بسياري ديگر اگرچه هرگز نتوانسته اند به دريافت قراني از آن نائل شوند، اما به داشتنش ، در مقابل كوهي از دردهاي خشونت خانگي ، دلخوش بوده اند و البته تنها دلخوش !

چه كسي يا كساني قرار است حد متعارف براي مهريه بيابند در حاليكه قوانين نابرابر زندگيهارا نا متعارفتر و نا امن تر از ميزان مهريه ها كرده است ؟

گفته اند : ... غير منطقي . سوال اينجاست كه درحاليكه منطق افزايش مهريه ، بطور مستقيم درارتباط با ناديده گرفتن حقوق اوليه زن به عنوان انسان در زندگي مشترك بوده است وهرجا كه مردم احساس ناامني نسبت به آينده دخترانشان كرده اند بر افزايش مهريه به عنوان ضمانتي براجراي امنيت در زندگي دخترانشان پاي فشرده اند . آنقدر ارزش و حقوق زن در قوانين جاري ناديده گرفته ميشود كه مردم خود بخود به اين قسم افزايشات روي مي آورند .

در حاليكه صفت اصلي بسياري از مهريه ها « كي داده ، كي گرفته است » بوده ، قرار است طبق قانون از چيزي كه هنوز عملا « نه كسي داده نه كسي گرفته » ماليات اخذ شود و اين نشان آشكاري از زن ستيزي اين لايحه دارد .

چراغ های لایحه حمایت از خانواده روشن است

we4barabari — Thu, 24 Jul 2008 07:44:18 GMT

زمانی که طرح ها و لوایح را با موتور روشن و چراغ خاموش مطرح شده اند به نتایج بهتری رسیده ایم.

اخوان نماینده اصفهان یکی از هشت زن نماینده در مجلس شورای اسلامی وعضو کمیسیون قضایی با ذکر این نکته می افزاید: کلیات لایحه حمایت از خانواده در کمیسیون قضایی به تصویب رسیده است و بعد از آنکه در صحن علنی مجلس به رای گذاشته شد در صورت تصویب جزییات آن به همان صورت در کمیسیون و بعد در صحن علنی مطرح می شود.

هنگامی که او در مورد برداشتن یارانه ها از طرف دولت توضیحاتی می داد و یارانه ها را تنها به نفع مرفهین جامعه می دانست چند تن از فعالان حقوق برابر در اصفهان با آگاهی از نشست عمومی اخوان در مسجد اما م زمان برای پرسش از وی در رابطه با لایحه حضور یافته بودند که وی در پاسخ اضافه می کند:

لایحه حمایت از خانواده از سال گذشته مطرح بوده است و باید سیر وصول یک لایحه را توجه کرد و نکات مثبت و منفی آن را در نظر داشت که کدام قابل تایید است و کدام قابل تایید نیست .

وی همچنان می گوید : بحث های کارشناسی را به ما تحویل بدهید تا با توجه به نظر مردم جزییات را بررسی کنیم.

یکی از سوال هایی که در ذهن شنونده می آمد طرح ماده ۲۳ لایحه بود که واقعا این به نفع کدام قشر از جامعه است.

یکی از نماز گزاران بعد از اطلاع از ماده های 23 و 25 این لایحه می گوید : به جای آنکه فکری اساسی برای تسهیل ازدواج جوانان گرفته شود،تصویب قوانین این چنینی مردانی را که توانایی مالی دارند اجازه قانونی می دهد که ازدواج مجدد کنند و تا کانون خانواده ها از هم پاشیده شود.

زنی میانسال که در میان نماز گزاران پرسیدن این سوال از نماینده مجلس ابراز رضایت می کند و می فزاید از ما که دیگر گذشته است اما دیگر دخترانمان را با این وجود با چه اعتمادی به خانه بخت بفرستیم؟!

اصفهان ، میزبان جمعی از فعالین حقوق زنان

we4barabari — Sat, 19 Jul 2008 11:55:58 GMT

هفته گذشته شهر اصفهان میزبان تعدادی از فعالین حقوق زنان بود .جلوه جواهری ، ناهید کشاورز ، سارا لقمانی و ترانه بنی یعقوب جمعه ۲۱ تیرماه با حضور درمیان فعالین کمپین یک میلیون امضا در اصفهان ، پس از برگذاری کارگاهی با عنوان « شروط ضمن عقد » توسط سارا لقمانی به بحث و گفتگو با این فعالان پرداختند . سارا لقمانی ضمن تاکید بر ضرورت آموزش شروط ضمن عقد به دختران جوان ابراز داشت : میتوان با استفاده از شروط ضمن عقد تا حدودی کفه ترازوی « قرارداد ازدواج » را به سمت برابری سوق داد.

در طول این حضور ، کارگاه دیگری نیز توسط ترانه بنی یعقوب خبر نگار و فعال حقوق زنان تحت عنوان « مبانی خبر نویسی » برگزار شد که در آن خانم بنی یعقوب به آموزش اصول اولیه خبر نویسی صحیح پرداخته و بر صحت خبر ، درست نویسی و پایبندی به اصول آن تاکید نمود .

حضور این دوستان در میان فعالین کمپین یک میلیون امضا در اصفهان نوید تلاش متوقف نشدنی زنان فعال این شهر برای رسیدن به قوانین عادلانه تر را میدهد .

برای هانا ، مجرمی بی جرم /ساناز

we4barabari — Thu, 26 Jun 2008 05:06:18 GMT

مدتی است که دائم گذری می کنم به دوران نوجوانی ، دورانی که سیزده چهارده ساله بودم ، فکر

می کنم تفریحاتم چه بود؟ چه چیزی خوشحالم می کرد؟ مدرسه را به چه شکل گذراندم ؟

معلمان ، ناظم مدرسه و مربی پرورشی از من و ما چه می خواست؟ مانتویی که می پوشیدم ....

همیشه رنگ توسی بود مانتویی مدرسه عذاب آور .

تصویر آن روزها از جلوی چشمانم رد می شود ، برایم جالب و غم انگیز است نه غم نوستالژی .

دوست ندارم ازکلمه« نسل سوخته» استفاده کنم چون این روزها همه ، در هر سنی این واژگان را به کار

می برند . ما در زمان و مکانی هستیم که پدرانمان و مادرانمان برایمان تعیین تکلیف کردند و حالا

هم اجازه داده نمی شود که هر نسلی برای خود تعیین سرنوشت کند.

کودکی و نوجوانی عجیبی را گذراندیم ، من وتو هانا و همه هم سن و سالان ما . همه چیز را از ما

دریغ کردند منع کردند ، لبخندمان را برنمی تابیدند ؛ دختر که نباید با صدای بلند بخندد ، ما شادیمان ،

بودنمان را در پستوی خانه که نه ، در رویا و تنهایی خود نهان کردیم.

تابستانی را بخاطر می آورم که به نپوشیدن جوراب هم کار داشتند ، و حالا که دیگرمانتو و روسری و مو و....

همه چیز را شامل شده است و امنیت ما ن را در بی امنیتی تامین می کنند.هر تابستان که می شدفراغتمان را

در بوق و کرنا می کردند که اوقات فراغت جوانان فقط حرف بود وبس .

تفریح من و تویی که دور از مرکز بودیم چه بود ؟ در کدام پارک ؟ کدام ورزشگاه ، سالن تئاتر وسینما

جوانی کردیم ؟ خیابانی که عریض و طویل نبود ، تمام سهم ما از تفریح و گذران اوقات فراغت همین بود.

منو تو نخندیدیم ، ندویدیم ، نخواندیم ، نرقصیدیم ، اصلا شادی کردیم ؟ دوچرخه سوار شدنمان تابو بود ، به

راستی ورزش کردیم ؟ شاید بهتر بتوان گفت جایی بود ؟ یا گذاشتند ورزش کنیم؟

برای ما تعیین کردند و همچنان تعیین می کنند چه بپوشیم ، چه بخوانیم کجا برویم کجا نرویم چه بگوییم

و چه نگوییم؟حالا هم که شدیم عامل و نماد شهوت باید در پستوی خانه بمانیم تا آقایان خدای نا کرده....

اما حالا که می خواهیم خودمان باشیم باید هراس و اتهام تشویش اذهان عمومی ، برهم زننده نظم عمومی

و به خطر انداختن امنیت ملی را همیشه همراه خود داشته باشیم . اما ما دیگر نمی خواهیم دیگران برایمان

تصمیم بگیرند.

هانا ! می دانم که چقدر سخت است که به گناه بی گناهی شدید ترین مجازات را برای تو در نظر گرفته اند.

زندان سزاوار تو نیست.

دوست خوب من قوی باش به دلت اندکی شک راه نده . مانند زنان و مادران سرزمینت که نماد ایستادگی

و مقاومت هستند صبور و ایستاده باش .

هانا ! ما دراین چند ماه هر روز به انتظار آن بودیم که خبر آزادی تو و روناک را بشنویم ولی خبر

محکومیت تو آب سردی بود به تمام امید های ما ، باز هم نا امید نمی شویم امیدمان را به حکم تجدید نظر است.

امید وارم قاضی« ایراندختی» داشته باشد و احساس کند چنین حکمی برای دختری 22 سال چه عواقبی دربر دارد .

ای کاش آقایان اگر راه مسالمت آمیز تر از جمع آوری امضاء ، که با یک قلم بی جان بر روی کاغذ

نقش می بنند سراغ دارند ، به ما بگویند که دیگر به خاطر قلم و زبان آگاهی بخشمان به زندان محکوم نشویم.

توفان/رضا بی شتاب

we4barabari — Thu, 26 Jun 2008 05:00:07 GMT

به سیمین بهبهانی و زنانِ ایرانزمین

که حرمتِ آزادی اند وُ خروشِ رهایی

رضا بی شتاب

فریاد که در واژه نفس می کشد هشدار!

در سینه نمیرد

هر «گام» وُ «نُتی» تنها

تنهاتر از آن صحراست

کَش جرأتِ پیمودن

آسان نشود پیدا

تلفیقِ صدا وُ دست

دیدار وُ دل وُ گفتار

پژواک برانگیزد

توفان پس از آن خیزد

طغیان به فلک ریزد

برخیز تو خنیاگر!

آوازِ دگر سر کن

رامشگرِ شعرست این

هان اخگرِ عشق اش بین

پیچیده و توفنده و شورنده به غوغا؛

از روزن و در برزن و زندان

برابری انسانهادر قوانین/ شهلا نکویی

we4barabari — Thu, 19 Jun 2008 07:56:18 GMT

تفاوت میان زنان ومردان چه از لحاظ جسمی وچه از لحاظ روحی و روانی ، بی شک مقوله ایست که ازجمله بدیهیات بوده ، بنابراین نیازی به اثبات و ارائه ادله علمی و عملی ندارد .

به صورت کلی این تفاوتها را میتوان از دو دیدگاه مورد توجه قرار داد : اول تفاوتهایی که ناشی از ساختار طبیعی و ژنتیکی زنان و مردان است و دوم تفاوتهایی که از طریق اجتماع شکل گرفته و حاصل شرایط زمانی و مکانی متناسب با آن اجتماع وویژگی های فرهنگی و دینی آن است .

تفاوتهای نخستین قطعا تفاوتهای غیر قابل انکار و قابل پذیرش بوده ونه تنهازنان ومردان از این دیدگاه با یکدیگر متفاوتند بلکه هریک از این دو گروه ، به شکل مجزا و در میان خویش نیز دارای تفاوتهای جسمی و روحی وروانی چشمگیری میباشند ( چنانکه هیچ مردی شبیه به مرد دیگر یا هیچ زنی شبیه به دیگری نیست و هر یک دارای خصوصیات روحی روانی و جسمی خاص خود میباشند )این گونه تفاوتها رانمیتوان عاملی درجهت تفاوت در نگرش جامعه به افراد دانست .

اما تفاوتهای نوع دوم حاصل شرایط و قرار دادهای اجتماعی ، در هر دوره ای از زندگی انسان ها بوده و طبعا به دلیل تغییر این شرایط و قراردادها ی اجتماعی نحوه نگرش جوامع نیز متناسب با این تغییرات دگرگون شده است . اساسا این نوع تفاوتها ، تفاوتهای قرار دادی بوده که توسط خود انسانها ایجاد و تعریف میشوند .

تغییرات در قراردادهای اجتماعی در هر دوره ای اززندگی بشر اجتناب ناپذیر و حتی ضروری بوده است و بنا براعتقاد بسیاری از فیلسوفان و متفکران ؛ انسان تنها موجودیست که خودش قوانین زندگی خویش را تعین و تعریف میکند و این اصل تغییر و تعیین پذیری که به انسان اجازه تعالی و پیشرفتهای مادی ومعنوی رادر طول تاریخ داده است .

آنچه دررابطه با حقوق زنان ومردان مطرح است ، برابری حقوق ایشان می باشد ، نه برابری ژنتیکی و هرمونی آنها . امروز مطالبه بسیاری از مردان و زنان آگاه از جامعه خویش ، نه تنها برخورداری از برابری ، بلکه دسترسی به امکانات برابر در جهت تعالی و پیشرفت همه میباشد .

اگرچه زنان ومردان دارای تفاوتهای انکار ناپذیرهستند ، اما این گونه تفاوتها را هرگز نمی توان علتی در جهت برخورد دوگانه و تبعیض آمیز قوانین میان ایشان دانست . امروز سخن اصلی برابرطلبان این است که « قوانین حقوقی » اساسا در ارتباط با نوع عملکرد و ماهیت رفتار اشخاص ، وجاهت اجرایی پیدا میکند ، نه بر اساس جنسیت افراد .

زنان ومردان با یکدیگر متفاوتند ، اما رفتار و عملکرد مشخص است که ، چه از طرف زنان و چه از طرف مردان انجام می پذیرد . این ماهیت فی نفسه رفتار و عملکرد است که نحوه تعامل با فاعل رفتار را مشخص میکند نه جنسیت فاعل آن رفتار .

آنچه موجب کج فهمی و بد فهمی بسیاری از افراد جامعه وخصوصا مسولین مربوطه ( جدای ازدر نظر گرفتن منافع شخصی و گروهی ایشان ) گشته ، این نکته است که آنجا که سخن از برابری به میان می آید این برابری و مساوات در نوع برخورد و نوع نگاه جامعه به زنان است و نه برابری ژنتیکی و هرمونی . به عبارت ساده تر امروزه زنان ومردان برابرطلب ، خواستار نگاه مساوی قانون به همه افراد جامعه اعم از زن یا مرد ، با هر استعداد و توانایی ، هستند واگر امروز شاهد برخوردهای غیر انسانی وناعادلانه با این گونه خواسته ها هستیم ، منشا آن نه در دفاع از فرهنگ و سنت و کتاب ، بلکه باید درمنافع و امتیازات ویژه ای دانست که دراین راه نصیب عده ای می شود . اینان کسانی هستند که با برخاستن صدای عدالت خواهی و حق طلبی زنان بی شک منافع خود رادر خطر دیده و در صدد مقابله با آن برآمده اند .